Ben je er eindelijk, is ‘ie niet thuis…

Daar sta je dan met je goede gedrag, heb je meer dan 1300 mijl gereden in 5 dagen, door 4 staten en het District of Columbia, sta je eindelijk voor de deur bij je goede vriend Barack, is ‘ie gewoon niet thuis…
Alle gekheid op een little stick, vandaag hebben we Washington DC verkend. Om te beginnen moesten we even wat zaken regelen voor het vervolg van onze reis (vlucht en auto) en aangezien het vliegveld niet heel erg ver uit de route lag, hebben we dat maar ter plaatse geregeld. Hierna snel door naar het Pentagon. Dit is inmiddels zo zwaarbeveiligd dat je 2 identiteitsbewijzen moet tonen om binnen te komen, maar aangezien we daar niet op gerekend hadden zat een bezoek aan het binnenste van het Ministerie van Defensie er dus niet in. Toen maar even een vijfhoekje eromheen gelopen en het 9/11 memorial bekeken.
Volgende halte op de route: Arlington National Cemetery, een mooie grote, goed onderhouden begraafplaats van militairen en staatslieden. Hoogtepunt is het graf van JFK en zijn vrouw. Na dit alles gezien te hebben en de nodige foto’s gemaakt te hebben was het tijd voor het vervolg. Waren de vorige haltes nog met de metro gedaan, het volgende object lag al in het zicht, dus we besloten, ook al was het warm en benauwd, om dit stukje maar te gaan lopen. Alle volgende bezichtigingen hebben we trouwens ook lopend gedaan. Maar goed, eerst het Lincoln Memorial, het grote beeld van Lincoln zittend in zijn stoel. Groot en indrukwekkend, zoals de meeste gebouwen aan de National Mall. Hiervoor, tussen Lincoln en Washington Monument ligt de Reflecting Pool, maar vanwege onderhoud lag er geen water in helaas. Ook liggen om de Pool heen nog wat memorials van verschillende oorlogen. De enige waar wij iets mee hebben is die van de Tweede Wereldoorlog, ook weer een groots monument. Daarna dus het Washington Monument, de immense obelisk in het midden van de Mall, halverwege tussen Lincoln en het Capitol en haaks op het Witte Huis. Daarna het Witte Huis zelf, maar zoals gezegd was vriend Obama niet thuis. Toen nog het eveneens immense en indrukwekkende Capitol, waarna onze voetjes aan rust toewaren en onze magen aan een enorme pizza 🙂 Dat hebben we beiden gevonden in de pizzeria met de naam “We, the pizza”, een woordspeling op de Amerikaanse grondwet, die begint met: “We, the people”. Daarna was het nog een kleine wandeling naar het hotel, om te genieten van een welverdiende nachtrust. Weltrusten!